มิตรภาพจากโลกอินเทอร์เน็ท


 

ช่วงนี้มีเวลาพอที่จะได้ท่องโลกอินเทอร์เน็ทบ้าง อาจมีบ้างบางวันที่เปิดเอ็มเอสเอ็น ออนไลน์ กับชาวบ้านบ้าง สาเหตุที่ไม่เปิดเอ็มออนไลน์นั้นไม่ใช่อะไรคือถ้าออนไลน์แล้วมันค่อนข้างติดลมแล้วก็ค่อนข้างใช้เวลากับการออนไลน์ค่อนข้างมาก เพราะว่าแต่ละวันมีคนแอ๊ดเอ็มหวานเข้ามาค่อยข้างเยอะทุกวัน รับแอ๊ดทุกเอ็มนะคะแต่ว่าไม่ค่อยได้ออนไลน์ บางทีนานๆ ออนไลน์ที อาจจะมีถามประวัติความเป็นมาของแต่ละคนบ้างว่าเคยคุยกันไหม รู้จักหวานยังไง มาจากเว็บไหน ทำไมถึงแอ๊ดมา..อ่ะ นี่คือคำถามประจำสำหรับคนที่เพิ่งแอ๊ดหวานเข้ามาหรือว่าแอ๊ดมานานโขแล้วแต่ไม่เคยได้คุยกันเลยค่ะ บางคนก็คิดว่าเอ็มหวานคงมีปัญหา หรือเป็นเอ็มตายแน่ๆ เลยเพราะไม่เคยเห็นออนไลน์เลย ก็จะส่งข้อความผ่าน Windows Live หรือส่งผ่านเบอร์อีเมล์กันซะส่วนมาก วิธีนี้ดีกว่ารอหวานออนไลน์ค่ะ เพราะว่าหวานตอบเมล์ทุกเมล์ค่ะ อาจจะช้าบ้างเร็วบ้างเท่านั้นเอง แต่ช้าสุดก็ไม่เคยเกินอาทิตย์ค่ะ

ด้วยความที่ตอนนี้โลกอินเทอร์เน็ทนั้นก้าวหน้าไปเร็วมาก ทุกคนอยากหาข้อมูลข่าวสารอะไรก็แค่ปลายนิ้วจิ้ม ข้อมูลทั้งหลายทั้งปวงก็มารออยู่ตรงหน้า ยิ่งเจ้าเว็บกูเก่ง หรือ กูเกิ้ลนั้นในแต่ละวันคงมีคนทั่วโลกเข้าไปเยือนกันหลายล้านคน เสปชของหวานก็ตกเข้าไปอยู่ในสาระบบของกูเกิ้ลไปโดยปริยาย เพราะแต่ละวันจากสถิติผู้เข้ามาเยือนเสปชของหวานนั้นจะมาจากกูเกิ้ลซะส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นเกี่ยวกับการเรียนภาษาดัชต์,ภาษาจีน,การท่องเที่ยว,หรือข้อมูลเกี่ยวกับเมืองมาสตริก Maastricht หรือเรื่องต่างๆอีกมากมาย เจ้ากูเกิ้ลนี่เค้าก็จะเก่ง เก็บทุกรายละเอียด

ด้วยความที่เสปชหวานเป็นเสปชเปิดให้กับทุกคนบนโลกอินเทอร์เน็ทเข้ามาเยือนได้โดยไม่ปิดกั้น เบอร์อีเมล์ให้ไว้เลยหน้าเสปช ใครอยากแอ๊ดเอ็มหรือส่งเมล์ทำได้ตามชอบใจ โชคดีที่ไม่เคยได้รับเมล์ลามก หรือเมล์โฆษณาขายของ ทุกคนส่งข้อความเข้ามาเพื่ออยากทำความรู้จักทักทาย พูดคุย ถามสารทุกข์สุกดิบ ถามถึงประสบการณ์การใช้ชีวิตในต่างแดน และก็อื่นๆ อีกมากมาย ยิ่งเวลาผ่านไปนานวันเข้า ก็ยิ่งได้เพื่อนจากโลกอินเทอร์เน็ทมากขึ้นๆทุกวัน และก็เป็นความโชคดีของหวานกับสัมพันธภาพจากโลกไซเบอร์เน็ทที่ได้รู้จักแต่คนที่มีน้ำใจดี น่ารัก จริงใจ อันนี้ต้องถือว่าเป็นความโชคดีอย่างมากๆ เพราะทุกวันนี้โลกแห่งนวัตกรรมคอมพิวเตอร์มีทั้งคุณและก็โทษ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะใช้ให้มันเกิดประโยชน์หรือโทษเท่านั้นเอง

หวานเริ่มเขียนเสปชตั้งแต่มาอยู่เนเธอร์แลนด์เมื่อประมาณปี 2006 แรกๆ ไม่รู้จักการแช็ต ไม่เคยท่องอินเทอร์เน็ท ทั้งๆที่มีอีเมล์เบอร์นี้ตั้งแต่ปี 1999 ทาง Hotmail เพิ่งบอกว่าคุณได้ลงทะเบียนกับเราครบ 9 ปีแล้ว ใช้เบอร์เดียวเบอร์นี้ไม่เคยเปลี่ยนตั้งแต่ทำงานเป็นเลขาฯ และยะฮูอีกเบอร์ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

เริ่มแรกการเขียนเสปช คิดว่าจะเอาไว้ระบายเรื่องราวของตัวเองเหมือนเขียนไดอารี่ เพราะตัวเองเป็นคนชอบเขียนไดอารี่อยู่แล้ว แต่พอนานไป เสปชของหวานเริ่มมีคนเข้ามาดูเยอะขึ้นทุกวันการที่จะระบายแค่เรื่องราวส่วนตัวนั้นคงไม่เหมาะแน่นอน และภาพที่นำมาลงนั้นก็ต้องคัดสรรกันนิดหน่อย ถ้ามีภาพที่ไม่เหมาะสม หรือไม่งาม ไม่น่าดู ก็ต้องคัดกันก่อน มีบางครั้งที่มีเพื่อนๆที่คอยติดตามอยู่เสมอติงมาว่า เวลาหวานหน้าบึ้งแล้วเนี่ยไม่น่ารักเลยนะ เหมือนเด็กเอาแต่ใจ…หวานก็ต้องตามหา ภาพไหนหว่า เราหน้าบึ้ง บางทีนั่งหาทั้งวัน เพราะภาพเยอะมาก

หลายต่อหลายคนที่ติดตามเสปชหวานบอกว่า เวลาเครียดๆแล้วเข้ามาชมรอยยิ้มอันสดใสของหวานก็หายเครียดได้แล้ว(พี่คนไหนพูดกับหวานอย่างนี้คงจำได้นะคะ..อิอิ) บางคนบอกว่าต้องเข้ามาดูเสปชหวาน ว่าหวานจะไปกินข้าวที่บ้านสาวไทยคนไหนในเนเธอร์แลนด์(อิอิ…หวานไม่ได้ตะกละนะคะแต่หวานปฏิเสธคำเชิญชวนใครไม่เป็นก็เท่านั้นเองค่ะ) บางคนบอกว่าเข้ามาชมว่าแต่ละอาทิตย์ แต่ละเดือนหวานจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง (จริงๆหวานไม่ได้เที่ยวบ่อยนะคะ ตะรอนบ้างตามแต่เวลาและโอกาสค่ะ) บางคนบอกว่าเข้ามาดูแฟชั่นของหวาน(อิอิ..หวานไม่เคยตามแฟชั่นนะคะ แต่งมั่วตามสไตล์ของตัวเองค่ะ) บางคนมีถามว่าหวานใช้ครีมอะไร แป้งอะไร เวลาถ่ายรูปหน้าถึงได้ดูเนียนจัง (อิอิ…คือเวลาถ่ายรูปเนี่ยจะพยายามยืนไกลๆกล้องค่ะ เพราะถ้าใกล้กล้องเมื่อไหร่ก็จะเห็นเส้นสายรอยนิลวิหคบาทาหรือตีนการอบดวงตาเต็มเลยค่ะ หรือผิวดวงจันทร์บนใบหน้าเต็มเลยค่ะ ครีมและแป้งใช้ของถูกๆจากเมืองไทยทั้งนั้นค่ะ) บางคนถามว่าหวานกินอย่างไรทำไมไม่อ้วน เพราะเห็นกินบ่อย กินเยอะเหลือเกิน (อ้วนค่ะ พุ่งยื่น ก้นออก เพียงแต่ไม่เคยซีเรียสกับเรื่องความอ้วนแค่นั้นเองค่ะกินได้กินไปค่ะ เรื่องกินเรื่องใหญ่..อิอิ) บางคนสังเกตจากภาพแม้กระทั่งว่าหวานช๊อปปิ้งตรงไหน เมื่อไหร่ อันนี้ก็มี อันนี้ต้องบอกว่าจ้องดูกันจริงๆนะเนี่ย อันนี้จากอัลบัมไปเที่ยวเฮลซิงกิกับปุ๊ พอโหลดรูปเสร็จปุ๊บได้รับเมล์จากน้องคนหนึ่งที่เมืองไทย ฮั่นแน่..พี่หวานไปช๊อปปิ้งมาใช่ม๊า รู้นะตอนเดินเข้าสถานีรถไฟน่ะ มือเปล่า ขากลับออกมาถุงเบ้อเร่อเลยนะ..จ๊าก คุณน้องขา ไปเล่นเกมส์จับผิดได้เลยนะคะOpen mond (ขอบคุณนะคะสำหรับการสังเกตุอย่างถ้วนถี่..อิอิ) หรือแม้แต่บางคนโลกมันกลมเนาะ เห็นรูปในเสปชหวานแล้วมาเจอกันที่เนเธอร์แลนด์ แล้วก็เข้ามาทักว่าหนูรู้จักพี่นะ และเพื่อนพี่หวานคนนั้นน่ะ เป็นเพื่อนหนู (อ้าว..จุดใต้ตำตอ) หรือแม้แต่บางทีภาพหวานไปนั่งกินข้าวในห้าง แล้วคนที่อยู่ในห้างที่เห็นลิบๆ กลับกลายเป็นคนรู้จักของเพื่อนที่เราแช็ตมานานแสนนาน และบางภาพจากเสปชหวานก็กลายเป็นเพื่อนของเพื่อนของเพื่อนกันอีกที  ก็เลยทำให้มีเพื่อนของเพื่อนและของเพื่อนมาอีกที (อิอิ..งงอ่ะ) Open mond นั่นคือสัมพันธภาพจากโลกอินเทอร์เน็ทผ่านเสปชที่ชื่อว่า My life in Netherland หรือ http://www.waan2089.spaces.live.com

หลายต่อหลายคนที่หยิบยื่นมิตรภาพ และความจริงใจให้กับหวาน ต้องขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย หลายต่อหลายคนที่ติดตามอ่านเสปชของหวานมาตั้งแต่ต้นจนถึง ณ ปัจจุบัน หลายต่อหลายคนกลายมาเป็นเพื่อนที่รู้ใจกัน หลายต่อหลายคนกลายเป็นที่ปรึกษาหารือในเรื่องที่หวานไม่รู้ หลายต่อหลายคนกลายเป็นที่ระบายให้หวานในยามที่หวานเป็นทุกข์ และหลายต่อหลายคน ก็ยังจะเลี้ยงข้าวหวานอีกต่อไปใช่ไหมคะ(อิอิอิ….ตลกบริโภคอีกแย้ว สำหรับชวนกินฟรีนี่ไม่เคยปฏิเสธนะคะ)

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพจากทุกคนนะคะ หลายต่อหลายคนที่นัดเจอกันกับหวานแล้วคลาดไปเคลื่อนมานั้นไม่ต้องกังวลค่ะ หวานตามไปเยือนถึงถิ่นกินถึงบ้านแน่นอนค่ะ

** สุดท้ายและท้ายที่สุด สำหรับหลายต่อหลายคนที่กำลังจะมีแฟนเป็นฝรั่งแล้วกำลังจะเดินทางมาอยู่เมืองนอกเมืองนาในเวลาอีกไม่ช้าไม่นาน ที่เมล์มาถามหวานเรื่องเกี่ยวกับกฏหมายว่า ถ้าแต่งงานกับฝรั่งแล้ว ถ้าเค้าตาย เราจะได้อะไรมั่ง เค้าจะต้องจ่ายยังไง หรือ ถ้าแต่งงานกับฝรั่งแล้ว ถ้าหย่ากันเราจะได้อะไรมั่ง หรือเสียสิทธิ์อะไรมั่ง หรือ ถ้าเขามีครอบครัวมาก่อน มีลูกมากับเมียคนก่อน มรดกจะต้องเป็นของใคร หรือว่าแบ่งกัน และฯลฯ เกี่ยวเรื่องมรดก หรือเรื่องหย่า หรือ ใครได้ ใครเสีย แบ่งหรือไม่แบ่ง อันนี้สุดความของหวานจริงๆที่จะตอบค่ะ เพราะไม่มีประสบการณ์ตรงค่ะ เรื่องไหนที่หวานช่วยได้ หวานเต็มใจช่วยร้อยเปอร์เซ็นต์เลยค่ะ เรื่องไหนที่หวานรู้ หวานตอบค่ะ แต่เรื่องที่ไม่รู้นี่ก็จนปัญญาจริงๆนะคะ ** Open mondOpen mond

 

 

เกี่ยวกับ My Life in The Netherlands and Belgium

All Happy Times in Thailand and The Netherlands + Belgium in my life.
ข้อความนี้ถูกเขียนใน เรื่องราวของเราเอง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

3 ตอบกลับที่ มิตรภาพจากโลกอินเทอร์เน็ท

  1. sinenart พูดว่า:

    เปิ้ลเองค่ะพี่หวานไม่รูจำกันได้มั้ย ชอบเสปชพี่หวานมากค่ะอ่านแล้วได้ข้อคิดและกำลังใจมากเลย แล้วพี่หวานกลับบ้านที่ไทยบ่อยมั้ยคะคิดถึงบ้านจังเลยค่ะอยู่ที่นี่เหงา หางานยากจังค่ะพี่ที่นี่

  2. My life in the Netherlands พูดว่า:

    หวัดดีจ้าน้องเปิ้ล พี่หวานจำน้องเปิ้ลได้ค่ะ น้องเปิ้ลจากหนองเม็กซิตี้ ขอบคุณนะคะสำหรับคำชม ปรกติพี่หวานกลับเมืองไทยปีละห้าเดือนค่ะ เพราะว่าที่ทำงานพี่หวานเปิดเฉพาะหน้าร้อน เมษาถึงตุลา พอพฤศจิกาถึงสิ้นเดือนมีนา พี่หวานก็จะอยู่เมืองไทย แต่ปีนี้ยังไม่ได้กลับเพราะติดเรียนขับรถ แต่ 11 มค.-11 มีค.2552 พี่หวานจะกลับเมืองไทยค่ะ สองเดือนเต็ม การใช้ชีวิตต่างบ้านต่างเมืองช่วงแรกอาจจะเหงาหน่อยค่ะน้องเปิ้ล แต่อีกหน่อยพอเราปรับตัวได้ ภาษาได้ มีสังคมของเราเองก็จะไม่เหงาแล้วล่ะค่ะ ไม่มีเวลามาเหงาด้วย ช่วงแรกๆ งานอาจจะหายากหน่อยนะคะ เพราะว่าภาษาเป็นปัญหาหลักที่ขวางกั้นเราอยู่ แต่อีกหน่อยพออะไรเข้าที่เข้าทางแล้ว ทุกอย่างมันก็จะเข้ารูปเข้ารอยของมันเองล่ะค่ะ พี่หวานเป็นกำลังใจให้น้องเปิ้ลเสมอนะคะ ใจเย็นๆนะคะพี่หวานจากมาสตริกค่ะ

  3. sinenart พูดว่า:

    อิจฉาพี่หวานจังได้กลับไปอยู่บ้านตั้ง 2 เดือน เนี่ยเปิ้ลกะลูกสาวก็คิดถึงบ้านที่ไทยมากเลย ตอนนี้ก็วุ่นๆทั้งเรื่องเรียนของเปิ้ลกะลูกค่ะพี่แล้วก็กำลังหางานด้วยไม่รู้ว่ายังไงเค้าเรียกสัมภาษณ์แต่ก็ดูถูกภาษาเรามากเลย เศร้าค่ะแต่ก็จะพยายามต่อไป พี่หวานผ่านหนองเม็กฝากความคิดถึงให้พ่อกะแม่เปิ้ลด้วยนะคะ….

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s