Beautiful Sunday


 
  …. วันอาทิตย์ที่ 22 กุมภาพันธ์ เวลา 11.00 น. ที่ เอ็มเค สยามพาราก้อนนะคะน้องหวาน… เป็นเมล์สั้นๆ จากคุณอภิญญา โรจนพานิช  เพื่อเป็นการนัดหมาย วันเวลา และสถานที่ ที่พวกเราจะนัดเจอกัน แต่การนัดครั้งนี้เป็นการนัดที่สำคัญของพวกเรามาก และดูจะตื่นเต้นสำหรับเราสองคนมากทีเดียว เพราะบุคคลที่หวานกับคุณอภิญญา นัดไปเจอ ณ สถานที่แห่งนี้นั้นเป็นถึงนักเขียนมือทองของเมืองไทยที่พอเอ่ยชื่อไปก็คงไม่มีใครในใต้หล้าเมืองไทยนี้ไม่รู้จัก เจ้าของบทประพันธ์อันยอดเยี่ยม อย่าง ลอดลายมังกร,เวลาในขวดแก้ว,ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน,กุหลาบจีน,บ้านก้านมะยม,ชี้ค,อำนาจ ,ช่อปาริชาติ,รูเล็กบนกำแพงร้าว,ปรารถนาแห่งหัวใจ,สำเภาทอง ฯลฯ 
 
…หวัดดีจ้าน้องเอื้อง ตอนนี้น้องเอื้องอยู่อังกฤษหรือเมืองไทยคะ…ฉันส่งข้อความทางเอ็มเอสเอ็นทักทายน้องเอื้อง น้องนักเรียนไทยที่กำลังเรียนต่อปริญญาเอกอยู่อังกฤษ
…เอื้องอยู่เมืองไทยค่ะพี่หวาน กลับมาส่งงานวิจัย จะกลับอังกฤษประมาณเดือนเมษา เราน่าจะนัดเจอกัน กินข้าวกันสักมื้อนะพี่หวาน ไหนๆก็อยู่เมืองไทยแล้ว…
 
น้องเอื้องผู้ที่ฉันรู้จักโดยบังเอิญที่เนเธอร์แลนด์ตอนที่น้องเอื้องมาแบกเป้เที่ยวในกลุ่มประเทศเบเนลักซ์เมื่อหน้าร้อนที่ผ่านมาเอ่ยปากชวน ฉันก็เลยตอบกลับน้องเอื้องไปว่า
… วันอาทิตย์นี้พี่หวานมีนัดไปทานข้าวกับคุณประภัสสรล่ะ น้องเอื้องไปด้วยกันไหม?…
… จริงหรือคะ เอื้องชอบเรื่อง  เวลาในขวดแก้วมากเลยค่ะ ไปค่ะไป…น้องเอื้องตอบฉันมาทางเอ็ม และแล้วฉันก็จะส่งเมล์ สถานที่ เวลา นัดหมายให้น้องเอื้องเสร็จสรรพ และแล้ววันอาทิตย์นี้ฉันก็จะได้เจอทั้งคุณประภัสสร เสวิกุล,คุณชุติมา ภรรยาคุณประภัสสร,คุณอภิญญา และน้องเอื้อง
 
   หวานรู้จักกับคุณประภัสสร,คุณชุติมา,คุณอภิญญา จากเว็บ www.psevikul.com เมื่อประมาณสองปีที่ผ่านมา และก็โพสต์ข้อความบ้างเป็นระยะในเว็บคุณประภัสสร เมื่อกลับมาเมืองไทยปีที่แล้ว คุณอภิญญาเป็นธุระจัดการหาที่เรียนแกะสลักให้หวานและหนำซ้ำคุณอภิญญายังไปนั่งเรียนเป็นเพื่อนด้วยอีก ทำให้ได้ติดต่อพูดคุยกับคุณอภิญญาเรื่อยมาทางเอ็มเอสเอ็นและครั้งนี้ได้ยินข่าวว่าคุณประภัสสรเกษียณแล้ว และกลับมาอยู่เมืองไทยแล้ว อยากนัดเจอกัน ตามประสา Idol ของเราสองคน และก็เชื่อว่าคุณประภัสสรก็คงจะเป็นนักเขียนในดวงใจของคนที่ชอบอ่าน และชอบขีดๆเขียนๆ อีกเยอะแยะมากมาย
 
  คุณประภัสสร กับคุณชุติมา น่ารักมาก ใจดี ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลา ส่วนคุณอภิญญานั้น ตื่นเต้นจนเกินไป ดีใจมากที่ได้เจอคุณประภัสสรกับคุณชุติมา จนไม่กล้าที่จะคุยกับคุณประภัสสรสักเท่าไหร่งานนี้เลยถูหวานแย่งซีนไปเยอะ และน้องเอื้องก็คุยเก่งน่ารัก กล้าแสดงออกทางด้านความคิดความอ่านสมกับเป็นหัวสมองของเมืองไทยในอนาคต และคุณอภิญญาก็กำลังจะออกหนังสือแนวสารคดีเกี่ยวกับประเทศอินเดียด้วย อีกหน่อยหวานก็คงจะได้กระทบไหล่นักเขียนคนใหม่อีกคน ยิ้มแฉ่ง
 
  อาหารวันนี้แสนอร่อย ไปด้วยรสชาดของอาหาร และอรรถรสในการพูดคุย เป็นปลื้มเหลือเกินที่ได้เจอคุณประภัสสร นักเขียนในดวงใจ อิ่มทั้งท้อง อิ่มทั้งใจว่างั้นเถอะ แต่ที่เกรงใจที่สุดก็คือว่าคุณชุติมา ไม่ยอมให้พวกเราจ่ายค่าอาหาร และยังอุตส่าห์เอาหนังสือเล่มที่หวานกำลังตามหาอยู่คือ สำเภาทอง มามอบให้พวกเราสามคม ต้องขอบพระคุณคุณประภัสสรและคุณชุติมาเป็นอย่างสูงค่ะ 
 
  ประมาณบ่ายโมงครึ่งพวกเราก็แยกย้ายจากกัน แค่เวลาอันสั้นๆที่ได้พบปะพูดคุยกันนั้นก็ทำให้ได้เก็บความประทับใจไว้เยอะแยะมากมายยิ้มแฉ่งยิ้มแฉ่ง
 
  16.00 น. นัดเจอกับพี่หนิง พี่จากกรมทรัพฯ ที่รู้จักกันที่มาสตริก ตอนที่พี่หนิงไปอบรมที่มาสตริกถึงสามเดือน หวานกับพี่หนิงนัดเจอกันที่สะพานสุขตา ศาลาสุขใจ ที่สถานพักตากอากาศบางปู ช่วงนี้นกที่บางปูจะเยอะมาก ซึ่งจะเป็นบรรยากาศอย่างนี้ทุกปี ที่นกหนีหนาวมาจากทางขั้วโลกเหนือแล้วมาหยุดหนีหนาวอยู่ที่นี่ หวานเคยไปสถานพักตากอากาศบางปูจนนับครั้งไม่ถ้วน ไปทีไรก็ยังชอบอยู่ทุกที ลมเย็นๆ นกสีขาวๆ เป็นร้อย เป็นพันตัวบินว่อนอยู่ใกล้มือเรา เหมือนจะจับหรือสัมผัสเค้าได้ แต่ก็จับไม่ได้สักที
 
  เจอกับพี่หนิง และพี่เหลิม สามีพี่หนิง งานนี้มีนัดล้างตากันระหว่างหวานกับพี่หนิง เป็นเรื่องความเดิมตั้งแต่พาพี่หนิงไปกินหอยแมลงภู่ที่บรัสเซลส์แล้วไปเจอหอยเน่าเข้าพี่หนิงก็เลยบอกว่าถ้าหวานกลับมาเมืองไทยพี่หนิงจะพาไปกินหอยแถบบ้านพี่หนิง หอยสด น้ำจิ้มรสเด็ด แต่ก็เสียดายที่มีเวลาน้อยได้เจอพี่หนิงแค่ชั่วโมงเดียว พี่หนิงก็บอกว่ามาค้างบ้านพี่ที่บางน้ำผึ้งจะพาไปเที่ยวตลาดน้ำ แล้วปั่นจักรยานเลียบคลองตามแนวต้นจาก ไปดูหิ่งห้อยตามดงลำภู โห..พอพี่หนิงบรรยายให้ฟัง ใจก็คิดไปถึงพ่อโกโบริกับแม่อังศุมาลิน นั่งดูหิ่งห้อยกันสองต่อสองล่องเรือเลียบคลองสองฝั่งเต็มไปด้วยต้นลำภู  แค่จินตนาการ ตามคำเชิญชวนของพี่หนิงกับพี่เหลิมก็ทำให้เห็นภาพบรรยากาศโรแมนติกอยู่รำไร ยิ้มแฉ่ง
 
  วันนี้จึงเป็นวันอาทิตย์ที่ฉันมีความสุขจากมิตรภาพที่ได้รับจากทุกๆคนที่ฉันรู้จักจริงๆ  เห็นรอยยิ้ม เห็นรอยแห่งความสุขจากใบหน้าของทุกคน คนเรานั้นเวลามีความสุข คงจะแสดงออกได้จากน้ำเสียง จากสีหน้า จากการกระทำ และจากส่วนลึกของหัวใจ …ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่มีให้กับหวานค่ะ ยิ้มแฉ่ง
 
 

เกี่ยวกับ My Life in The Netherlands and Belgium

All Happy Times in Thailand and The Netherlands + Belgium in my life.
ข้อความนี้ถูกเขียนใน เรื่องราวของเราเอง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s