ลางเนื้อชอบลางยา


 

         ช่วงนี้ต้องบอกว่าที่มาสตริกนั้นอากาศดีเหลือหลาย อุณหภูมิอยู่ที่เลขสองตัวไม่เกินยี่สิบองศาเกือบตลอดทั้งอาทิตย์ แดดดี ลมเอื่อยๆ เย็นสบาย และหอมกลิ่นอ่อนๆ ของมวลหมู่ดอกไม้ที่กำลังบานสะพรั่งไปทั่วเมือง และยิ่งถ้าออกนอกเมืองไปนิดหน่อย ยิ่งจะได้กลิ่นหอมจากดอกแอ๊ปเปิ้ล และลูกแพร์ หรือเชอรี่ ที่กำลังออกดอกกันเต็มต้น เต็มทุ่ง เต็มสวน ขาวสะพรั่ง เต็มเนินเขาสลับซับซ้อนดูสวยงามและสดชื่นเป็นยิ่งนัก  เพราะฉะนั้นที่ทำงานของหวานนั้นยุ่งเป็นยุงตีกันโดยมิต้องบรรยาย ลูกค้าล้นหลามยังกะงานกาชาดที่สวนอัมพร ประมาณนั้น ไม่มีที่นั่งยืนดื่มยืนกินก็ได้ไม่ว่ากัน และช่วงนี้เป็นช่วงวันหยุดยาวของคนเนเธอร์แลนด์ด้วย เพราะฉะนั้นเวลาลูกค้าแต่ละกลุ่มมา ไม่ได้มาสองคนหรือสี่คนอย่างที่เคยเป็นมา จะมากันทั้งตระกูล คือตั้งแต่ปู่ยาตายาย พ่อแม่ ลูก หลาน เหลน โหลน และหมาๆ มาด้วยกันหมด คือ อันดับแรก เดืนชมป่า ชมสวน แถบใกล้ๆนี่ก่อน และหลังจากนั้นก็มานั่งดื่มนั่งพักที่นี่ กิจกรรมของคนที่นี่คือเดินและเดินเมื่อยามว่าง เฮ้อ ถ้าเป็นบ้านเรารึ วันหยุดอย่างนี้ ไปห้างสิเนาะ ห้างที่เมืองไทย ไปที่เดียวจบ เด็กๆ ก็มีที่เล่น มีที่กินข้าวร่วมกันทั้งครอบครัว มีที่ช๊อปปิ้งตามใจชอบของแต่ละคน ห้างที่เมืองไทยต้องเรียกว่า All in One ทุกอย่างรวมกันไว้ในหนึ่งเดียว แต่ผิดจากที่นี่ วันหยุดหรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ ร้านรวงทั้งหลายทั้งปวงก็หยุด คนก็เลยไปแน่นร้านไหนที่เปิดในวันหยุด ยกตัวอย่างเช่น เดอะบอสรันด์ ที่ทำงานหวานเอง….

 

    ช่วงนี้แดดดี แดดจ้าทุกวันและการที่จะต้องทำงานกลางแจ้ง เลยทำให้หวานเกิดตกสีได้ในเวลาไม่กี่วันทันตาเห็น คือดำอย่างเห็นได้ชัดนั่นเอง ไอ้เราก็ยิ่งห่วงเรื่องดำอยู่แล้ว อย่างที่รู้ๆกันคนไทยเราไม่ชอบดำและไม่อยากดำ แต่ทำไงได้ งานก็คืองาน ดำก็ต้องดำล่ะวะงานนี้ แต่ที่ไหนได้บรรดาลูกค้าที่เห็นผิวสีน้ำผึ้งไหม้ๆอย่างนี้ กลับน้ำลายหกทั้งหญิงและชาย บอกว่าโหผิวสวยจังเลย Lekker Bruin เล็กเกอะ เบอร์น ก็ประมาณว่า ผิวสีน้ำตาลสวยจังเลย …ก๊าก ไอ้เรานะ พอกลับถึงบ้านรีบอาบน้ำแล้วก็ทา Whitening Cream หรือครีมผิวขาวทุกวัน หรือถือว่าอาบเอาเลยก็แล้วกัน เวลาเราเห็นพวกสาวๆฝรั่งผิวขาวๆอวบๆ อึ๋มๆ  เราก็อิจฉานะ ว่าขาวสวย ยังกะหยวกกล้วย แต่ฝรั่งเห็นผิวเข้ม น้ำตาลไหม้อย่างพวกเรา ก็อิจฉา ว่าไหม้ได้เนียนดีจริง เออเนาะ นั่นคือจริงอย่างว่า คนเราไม่เคยพอใจในสิ่งที่ตนมี คนที่ขาว ก็อยากดำ คนที่ดำก็อยากขาว อย่างนี้ที่เรียกว่า ลางเนื้อ ชอบ ลางยา

 

   ครีมทาผิวที่นี่ ก็โฆษณาแต่จะทำให้ผิวเป็นสีน้ำตาล ได้ตลอดทั้งปีเหมือนไปฟากันซี่(Vakantie พักร้อน ) จากเมืองที่มีแดดจัดว่างั้นเถอะ คือถ้าใครได้ไปพักร้อนเมืองที่มีแดดจัดๆ กลับมาแล้วผิวเป็นสีน้ำตาลไหม้ ก็คงถือว่าเป็นผู้มีกระตังค์ว่างั้นเถอะ คือมีเงินบินลัดฟ้าไปอาบแดดอีกซีกโลกหนึ่งจนตัวดำเมี่ยมกลับมา  ก๊าก…บ้านเรานะ ถ้าใครผิวดำถือว่าไม่มีอันจะกิน ต้องทำงานกลางแดดกลางลม จนตัวดำเมี่ยม สใตล์คนไทยเรา ต้องขาว สวย หมวย อิ๋ม ถึงจะดูดีมีชาติตระกูล(ก๊ากๆๆๆ)  อ้าวต่างวัฒนธรรม ต่างความคิดว่างั้นเถอะ ตรงไหนไม่ขาว ขอให้หน้าขาวไว้ก่อนล่ะกัน แค่นั้นเป็นพอ…อิอิอิ  

 

   ครีมทาผิวที่เมืองไทยก็จะโฆษณา แต่ครีมทำให้ผิวขาว เอ๊า..ผิดกันลิบลิ่วกับที่เนเธอร์แลนด์อีกที่โฆษณาแต่ครีมที่จะทำให้ดำ เวลากลับไปเมืองไทยทีดูโฆษณาที ก็เออนะ ไม่ว่าครีมทาหน้า ครีมทาตัวทุกอย่างคือ Whitening หมด คือต้องทำให้ขาวหมดว่างั้นเถอะ แม้แต่ที่ทาจักแร้ หรือโรลออน ยังต้องมีคุณสมบัติทำให้จักแร้ขาวอีก เอ้า…เอาเข้าไป    ขนาดจักแร้ยังต้องให้ขาวเนาะ …อย่างนี้ล่ะ ที่เค้าว่า..ลางเนื้อชอบลางยาของจริง

 

    หวานเป็นคนหนึ่ง ที่แขนขา มีกล้ามเป็นมัดๆ เลยก็ว่าได้ อาจจะด้วย ชอบเล่นกีฬาสไตล์ผู้ชาย ที่ต้องใช้กล้ามเนื้อก็เป็นได้ หรืออาจจะด้วย ทำงานเป็นกรรมกรมาแต่ไหนแต่ไร ก็เลยให้กลายเป็นผู้หญิงมีกล้ามไปโดยปริยาย แต่คนที่นี่เห็นบอกว่า โห…sportief คือเหมือนพวกนักกีฬา เหมือนคนออกกำลังกายอยู่ตลอดเวลา ที่ไหนได้นอนตลอดเวลาต่างหาก แต่กล้ามมาจากไหนไม่รู้ อันนี้ฝรั่งที่นี่ก็คิดว่าเราคงไปฟิตเนส ทุกวันแน่ๆ แต่ถ้าเป็นที่เมืองไทยหรือ ถ้าเห็นผู้หญิงมีกล้ามเป็นมัดๆ ก็คงคิดว่า ยัยคนนี้คงทำงานแบกหามหรือกรรมกรแน่ๆ เลย กล้ามขึ้นยังกะผู้ชาย….ก๊ากๆๆๆๆ

 

    คนเราเนาะ ความสุขคงอยู่ที่ใจ ความทุกข์ก็คงอยู่ที่ใจ ถ้าอยากเป็นอยากได้อยากมี เหมือนที่คนอื่นเค้าเป็นเค้ามีเค้าได้  คนที่เป็นทุกข์ก็คงจะเป็นตัวเราเอง เพราะฉะนั้นการทำให้ตัวเราเองมีความสุขก็คงจะไม่พ้นตัวของเราเองที่จะต้องเป็นผู้กำหนดความคิดจิตใจ เพราะฉะนั้น จะสูง ต่ำ ดำขาว อ้วน เตี้ย อย่างไร นั่นก็คือตัวของตัวเรา โชคดีที่ได้เกิดมาเป็นตัวเรา โชคดีที่ได้เป็นอยู่อย่าง ณ วันนี้  มองตรงที่เป็นเรา อย่าไปมองตรงจุดที่เป็นคนอื่น อย่ามองว่าทำไมเราไม่สวย ไม่ขาว ไม่สูงเหมือนคนอื่นเค้า แต่ให้มองว่า ทำไมเราเกิดมาโชคดีจังเลย ณ วันนี้ เกิดมาครบสามสิบสองประการ เกิดมาไม่หูหนวก

ตาบอด เกิดมาในโลกกว้างให้เราได้เรียนรู้ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตมากมาย

 

…………เกิดมาแล้ว นานเท่าไหร่ เรารู้  แต่ชีวิตนี้จะเหลืออีกเท่าไหร่ เราไม่รู้ เพราะฉะนั้นจะทำอะไร ให้รู้ตัว อยู่เสมอ แค่นั้นเป็นพอ……..

เกี่ยวกับ My Life in The Netherlands and Belgium

All Happy Times in Thailand and The Netherlands + Belgium in my life.
ข้อความนี้ถูกเขียนใน เรื่องราวของเราเอง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ ลางเนื้อชอบลางยา

  1. sompitak พูดว่า:

    พีหวานเขียนได้ดีมากๆๆ เลยเขียนเหมือนที่อ้อยคิดเลย เอิ้กๆๆอ้อยก็เป็นคนนึงนะ ที่รูปร่างบึกบึน เหมือนชายชาตรีใครๆๆ เขาก็ชอบล้อ ฮ่าๆๆแต่มันก็จริงเหมือนพี่หวานเขียนจริงๆๆ นะคนเราไม่เคยพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ ฮ่าๆๆต่อไปนี้อ้อยคงต้องภูมิใจแล้วล่ะ ที่มีร่างกายแข็งแรง Sportief อิอิ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s